bir gece yarısı
karanlık yırtıldı aniden
bir de baktım
‘ay’ karşımda
tanrım! dedim..
bu ne?
ben miyim içindeki..
belli ki rüyaydı
yalvardım
ne olur uyanmıyayım
ışığım kesilmesin
birden;
gülen bir yüz oldu ‘ay’
harikaydı dudakları
o gülüş neydi allahım?
koptum dünyadan
ama gözleri..
gözleri acı doluydu
o da yalnızdı benim gibi
sonra..
gözlerim değdi gözlerine
büyüdü birden
güldü hem de
şaşkın O da
kimsin sen..?
Yasemin Yazgan
Yorum yapılmamış